Jonathan van het Reve
Columns

Verkeersongeluk

10 mei 2014

Het bloed is aardig weggepoetst, maar de gele strepen staan nog op de stoep. Hier kwam de auto tot stilstand, daar lag het slachtoffer. Ik had sirenes gehoord en kon de plek des onheils zien vanaf het balkon. Een politieman hield een infuus omhoog, zijn collega’s regelden het verkeer. De tram moest terug, achteruit. Er kwam een trauma-arts. Het duurde allemaal lang.
    Woensdag kwam het gevreesde bericht: het slachtoffer is aan zijn verwondingen overleden. Het lijkt erop dat hij gewoon over de stoep liep, toen een auto een fietster raakte en van de weg schoot. Daar stond een geparkeerde brommer, die tegen hem aan werd geslingerd. Hij was 48, en nu is hij dood.
    Meteen dacht ik: zie je wel, Gemeente Amsterdam? Dat komt ervan. Ik roep al jaren dat de Van Woustraat levensgevaarlijk is. Het zebrapad dat ik ooit aanvroeg tussen de school en Albert Heijn werd domweg afgewezen, want dat zou slecht zijn voor de doorstroming. En nu is er dus iemand dood. Met je doorstroming.
    Maar er was nog iets: de chauffeur (22) bleek geen rijbewijs te hebben. Daar kan de gemeente natuurlijk niks aan doen. Op internet werd deze jongen meteen uitgeroepen tot moordenaar, en toen bekend werd dat hij thuis de resultaten van het onderzoek mocht afwachten, werd onder dat bericht voor de zoveelste keer massaal het vertrouwen in de rechtsstaat opgezegd.
    Dat iemand zo plotseling dood kan gaan is al niet te bevatten, maar dat het ‘zomaar’ zou gebeuren, zonder schuldige, zonder verhaal, daar kan niemand lang mee leven. Daarom besloot ik meteen dat het aan de straat moest liggen, en grepen anderen dat ontbrekende rijbewijs aan, met als gevolg dat het verhaal uiteindelijk gewoon weer veilig over de slapte van justitie ging.
    Ik geef toe: het kan heel goed dat het ongeluk grotendeels aan de chauffeur is te wijten. Maar zeker is het niet. Duidelijk is dat hij een enorme, laakbare fout maakte toen hij ongediplomeerd in de auto stapte, maar dat bewijst nu eenmaal niet de precieze toedracht van deze ramp. Nog even wachten met een oordeel zou dus voor de hand liggen, maar de meeste mensen lijken op dit soort momenten vooral bang dat zo’n jongen de eerste dagen te weinig over zich heenkrijgt. Hij is een moordenaar, ongeacht de feiten of de wet, en wie daaraan twijfelt is net zo slap als justitie.
    Wat zou er toch tegen zijn om hem, totdat meer feiten bekend zijn, nog even met rust te laten? De mogelijkheid open te houden dat die fietster de grote fout maakte, misschien zelfs even te bedenken hoe die jongen zich nu voelt? Het ergste wat er kan gebeuren is dat hij tóch gewoon een gewetenloze doodrijder blijkt te zijn. Precies zoals je al dacht. Dan gaat hij alsnog de gevangenis in, en ben je dus een paar dagen voor niks terughoudend geweest in je haat. Is dat zo erg?
    Hier geldt: zolang de rechtsstaat precies andersom werkt dan de meeste mensen denken, blijf ik hem vertrouwen.

De Volkskrant, 10 mei 2014


< vorige overzicht volgende >
Weblog
Twitter
Boek
Columns
Biografie
Contact