Jonathan van het Reve
Columns

Joanna en Van der Laan

4 mei 2013

Toch wel een beetje koren-op-de-molen-gedrag van Joanna.’ – Eberhard van der Laan, burgemeester van Amsterdam, Pauw & Witteman, 1 mei 2013



Behalve een probleem met de cd-speler van Armin van Buuren, was de onterechte arrestatie van twee demonstranten op de Dam het meest besproken incident van de inhuldigingsdag. Nieuwsuur had de hele toestand gefilmd en burgemeester Van der Laan kwam zich bij Pauw & Witteman verdedigen. Nee, het was geen complot geweest, legde hij uit: na 24 uur onderzoek was gebleken dat Hans Maessen, een van de twee arrestanten, door agenten was verward met een ‘potentieel gewelddadige eenling’.
    Diederik Samsom (PvdA) schoot zijn partijgenoot te hulp: ‘Als dit relatief onschuldige incident het enige was, dan is die dag toch heel goed verlopen?’ Ook Thom de Graaf (D66) liet op Twitter weten dat men niet zo moest zeuren, en zelfs Rutger Castricum (Pownews) en Marck Burema (GeenStijl) vonden het prima dat het enige antigeluid was ‘weggejorist’.
    Anderen gingen verder, en schreven dat Maessen en zijn medearrestant ‘Joanna’ geen slachtoffers waren maar ‘aandachtshoeren’, die precies de gratis publiciteit kregen waarop ze hadden gehoopt. Het was ‘te veel eer’, en vooral Joanna was een zuur, zelfingenomen wicht. Ook Van der Laan keerde geïrriteerd de beschuldiging om: de dag was perfect voorbereid, hij was ‘geschrokken’ van het incident en ‘beledigd’ door de complottheorieën van Joanna, die in zijn ogen ‘koren-op-de-molen-gedrag’ vertoonde.
    Maar wat maakt het uit of iemand profiteert van de aandacht? Doet dat iets af aan het principe, maakt het de hele discussie ‘gezeur’? Sinds wanneer zijn argumenten als ‘ze vroeg erom’ of ‘ze vond het lekker’ relevant? Had iedereen precies hetzelfde gezegd als het niet zo’n raar links meisje was geweest?
    Wat ook verbaast, is het grote vertrouwen in de lezing van Van der Laan. Een groot complot zoals Joanna zelf vermoedt zal er heus niet zijn, maar de beelden blijven zorgwekkend, en een persoonsverwisseling zou het oppakken van Maessen weliswaar kunnen verklaren, maar niet dat van Joanna. En zeker gezien de eerdere ontkenningen door de politie en de kletspraat rond haar eerdere aanhouding in Utrecht (‘voor haar eigen veiligheid’), lijkt het naïef om blind op deze uitleg te varen.
    Maar zelfs al wás het een zuivere vergissing, en was het wegpoetsen van de enige smet op het plein inderdaad volkomen per ongeluk, is er dan echt geen reden tot zorg? Als dit al kan gebeuren wanneer de politie extra grondig is geïnstrueerd, wat zegt dat over de alledaagse praktijk? En hoe gaat het wanneer er geen camera’s in de buurt zijn?
    Maandag krijgt de Amsterdamse gemeenteraad uitleg. Hopelijk wordt alles duidelijk en kan de politie, ondanks de brede steun voor dit optreden, hier iets van leren. Maar als ze binnenkort dan toch weer iemand met een rare mening opsluiten, en daar komt weer gezeur van, dan hebben ze daar zelf om gevraagd.

De Volkskrant, 4 mei 2013

UPDATE: Het feitenrelaas komt wat later, zo werd vandaag duidelijk.


< vorige overzicht volgende >
Weblog
Twitter
Boek
Columns
Biografie
Contact