Jonathan van het Reve
Columns

Geen wifi voor bomen

6 april 2013

‘Stop de Groningse stadswifi, desnoods voor de bomen.’ Gerjan Kelder, Partij voor de Dieren, 28 maart 2013

Er is een bedrijf dat wifi-netwerken wil aanleggen in bepaalde steden, zodat het draadloze internet daar op straat net zo snel wordt als thuis. Een van die steden is Groningen. Gerjan Kelder, die namens de Partij voor de Dieren (PvdD) in de Groningse gemeenteraad zit, heeft hier onlangs raadsvragen over gesteld: hij maakt zich zorgen over de gevolgen van straling en wil weten of de stadswifi kan worden tegengehouden.
    Is een wifi-signaal dan schadelijk? Nee. Het is een vorm van elektromagnetische straling, net als röntgen- en magnetronstraling, maar met een frequentie en intensiteit waar ons weefsel niets van merkt. Net als zichtbaar licht en radiogolven bijvoorbeeld, twee andere soorten elektromagnetische velden die de Groningse binnenstad doorkruisen. Niets is ooit zeker, maar op basis van de huidige stand van de natuurkunde en de medische wetenschap is er geen enkele reden om je zorgen te maken over een wifi-signaal.
    Weet Gerjan Kelder dat soms niet? Gelooft de PvdD niet in natuurkunde? Jawel hoor, maar ‘de PvdD is niet bang voor een beetje controverse’, vertelt hij ter inleiding van zijn raadsvragen. Nu.nl vat zijn aanpak als volgt samen: ‘Omdat de meeste wetenschappers het er over eens zijn dat straling niet schadelijk is voor mensen, kiest [de PvdD] er nu voor om bomen als invalshoek voor een verbod te gebruiken.’
    Bomen? Jazeker: de Universiteit Wageningen heeft ooit aanwijzingen gevonden dat wifi-straling invloed op bomen kan hebben. Die conclusie is omstreden, TNO distantieerde zich ervan, maar in combinatie met ‘het voorzorgsprincipe’ en een plaatselijke verordening die het beschadigen van bomen verbiedt, gebruikt Kelder het nu om een verbod op stadswifi te bepleiten.
    Dat is een knap staaltje redeneren. Er is een potentieel probleem, namelijk de schadelijke gevolgen van draadloos internet voor mensen. Dat wordt wetenschappelijk onderzocht, en de conclusie is dat de straling onschuldig is. Je zou zeggen dat het probleem daarmee uit de wereld is, maar Gerjan Kelder ziet dat anders: het feit dat het probleem niet blijkt te bestaan, betekent voor hem slechts het verlies van de rationele grond om het te bestrijden. Met andere woorden: nu straling niet schadelijk blijkt te zijn voor mensen, moet hij een andere reden zoeken om wifi te verbieden.
     Overigens: zelfs als het de Dierenpartij lukt om de Groningse stadswifi te weren, hoe zit het dan met de draadloze routers bij de mensen thuis? En met mobiele telefoons? En met de honderden radiozenders die elke seconde door je hersenen gieren? Waarom worden die allemaal niet verboden? Ook dat heeft Kelder logisch dichtgetimmerd: ‘Ik gebruik thuis natuurlijk ook gewoon een mobiele telefoon. We kunnen haast niet anders meer. Maar dat is geen reden om je er geen zorgen meer over te maken.’

De Volkskrant, 6 april 2013

Hier een inspirerend filmpje van iemand die het wel begrijpt: Richard Feynman.



< vorige overzicht volgende >
Weblog
Twitter
Boek
Columns
Biografie
Contact